Τέσσερις Βρετανικές Σειρές που αξίζει να δεις

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας είναι γεγονός πως η παραγωγή τηλεοπτικών σειρών και ιδιαίτερα !καλών τηλεοπτικών σειρών! τείνει να μειώνεται δραματικά. Λίγες είναι αυτές οι σειρές που το κοινό παρακολουθεί πιστά για παραπάνω από μία σεζόν και χωρίς κατά τη διάρκεια να περάσουν από το καστ τραγουδιστές, χορευτές, πανελίστες, μάγειρες και οποιαδήποτε άλλη περσόνα βρίσκεται στην επικαιρότητα προκειμένου να ανέβουν τα νούμερα τηλεθέασης. Φυσικά, και αυτό είναι απόρροια της γενικής οικονομικής εικόνας της χώρας όμως ανατρέχοντας στο παρελθόν δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε το γεγονός πως η ελληνική τηλεόραση στο θέμα «ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ» βρίσκεται λίγο πίσω σε διάφορους τομείς κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε συχνά πυκνά τι θα δούμε το βράδυ.

Χάρη στο διαδίκτυο, φίλοι μου, και σε όλους εκείνους τους ακούραστα εργαζόμενους ερασιτέχνες μεταφραστές-«υποτιτλάδες» ταινιών και τηλεοπτικών σειρών, πλέον έχουμε τη δυνατότητα επιλογής και ξένων παραγωγών οι οποίες δεν έχουν φτάσει ακόμη στη χώρα μας. Ξέρω, το θέμα δεν είναι τόσο απλό γιατί πιθανότατα η διαδικασία online προβολών στα προσωπικά μας laptop τυλιγμένοι με τις κουβερτούλες μας κρύβει κάτι το επικίνδυνο (όχι δεν εννοώ τους ιούς!) αλλά παρόλα αυτά δεν θα ήθελα να επεκταθώ και αντιθέτως θα επικεντρωθώ στα θετικά.

Αρχικά να σου θυμίσω όλες εκείνες τις ξένες σειρές που έχεις αγαπήσει, παρακολουθείς ξανά και ξανά, δεν τις βαριέσαι με τίποτα, και γελάς συγχρονισμένα με τα στημένα γέλια στο backround σαν να βλέπεις τα επεισόδια για πρώτη φορά.  Μη μου πεις πως όσες φορές κι αν ακούσεις «τραγούδι» της Φοίβη από τα Φιλαράκια δεν έχεις γελάσει.

Πέρα, λοιπόν, από όλες αυτές τις γνωστές στην Ελλάδα αμερικάνικες σειρές (αρνούμαι να αναφερθώ σε τούρκικα-μεξικάνικα και άλλων τέτοιων με έντονο ταπεραμέντο χώρων προέλευσης) έχεις τη δυνατότητα πια να ανακαλύψεις κι άλλες πολλές οι οποίες είτε δεν έχουν παιχτεί στη χώρα μας ακόμα, είτε αυτό δεν θα συμβεί ποτέ (!) ή είτε παίχτηκαν ορισμένα επεισόδια και έμεινες με την απορία για το τι γίνεται στο τέλος. Το τελευταίο καιρό, έτυχε να βρω μερικές βρετανικές, σχετικά πρόσφατες παραγωγές οι οποίες μου τράβηξαν το ενδιαφέρον τόσο για τη ποιότητα όσο και για τη πλοκή τους.


The White Queen 2013

Εικόνα από: https://www.hollywoodreporter.com/live-feed/starzs-white-queen-trailer-debuts-565610

Η πρώτη σειρά στην οποία θα αναφερθώ είναι η «Λευκή Βασίλισσα» όπως μεταφράζεται και βασίζεται στο μυθιστόρημα της Philippa Gregory. Η ιστορία τοποθετείται χρονικά σε μία ιδιαίτερα ανήσυχη περίοδο της Αγγλικής ιστορίας, αυτή του πολέμου των ρόδων μεταξύ των δύο οίκων, το λευκό ρόδο του Οίκου της Υόρκης και το κόκκινο ρόδο του Οίκου των Λάνκαστερ. Aρχίζει με τη γνωριμία και το γάμο του βασιλιά Edward IV (Οίκος της Υόρκης) με την Elizabeth Woodville και καταλήγει με το θάνατο του, και έπειτα με τη διεκδίκηση του θρόνου. (1464-1485). Η αφήγηση παρουσιάζεται από τη πλευρά τριών γυναικών που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην έκβαση των γεγονότων εκείνη της περιόδου στην Αγγλία, της Elizabet Woodville, της Margaret Beaufort και της Anne Neville. Η σειρά αποτελείται από 10 επεισόδια με πρωταγωνιστές τον Max Irons στο ρόλο του Edward IV και τη Rebecca Ferguson ως Elizabeth Woodville. Φυσικά εκτός από την πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή, αξίζει να τη παρακολουθήσεις για τα πολύ πετυχημένα κοστούμια και σκηνικά. Το σημαντικό, βέβαια, βλέποντας τέτοιες σειρές είναι πως θες δεν θες μαθαίνεις ιστορία αφού η υπόθεση βασίζεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα λίγο παραλλαγμένα χάριν του σεναρίου. Αν το ίδιο γινόταν και στην Ελλάδα θα ξέραμε απ’ έξω και ανακατωτά όλες τις μάχες του ’21!

 

Τhe White Princess 2017

Εικόνα από http://variety.com/2017/tv/global/lionsgate-signs-licensing-pact-with-hbo-europe-for-premium-drama-series-1202471874/

Στο ίδιο κλίμα κυμαίνεται και η σειρά «The White Princess» αφού αποτελεί τη συνέχεια της ιστορίας της προηγούμενης και βασίζεται και αυτή σε μυθιστόρημα της Philippa Gregory. Η υπόθεση ξεκινά εκεί ακριβώς που τελειώνει εκείνη της «White Queen», δηλαδή στη μάχη του Μπόσγουορθ μεταξύ του Βασιλιά Richard III και του Henry VII η οποία σηματοδοτεί και το τέλος του πολέμου των ρόδων. Μετά από αυτή τη μάχη ο Henry VII ανέρχεται στο θρόνο προερχόμενος από τον Οίκο των Τυδώρ και παντρεύεται την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του Edward IV και της Elizabeth Woodville. Η ιστορία εξελίσσεται γύρω από τη προσπάθεια των οπαδών του Οίκου της Υόρκης να αναδείξουν βασιλιά κάποιον που προέρχεται από τον Οίκο τους, και στην οποία δεν έμειναν αμέτοχα πρόσωπα που απασχολούσαν την Αγγλία για χρόνια. H σειρά απαρτίζεται από 8 επεισόδια και σε αυτήν πρωταγωνιστούν οι Jodie Comer, Jacob Collins Levy, Michelle Fairley και Essie Davis. Αξίζει να σημειωθεί πως παρόλο που oι χαρακτήρες είναι κοινοί στις δύο σειρές, το καστ των ηθοποιών είναι τελείως διαφορετικό μεταξύ τους εκτός μόνο από την Caroline Goodall που και στις δύο ενσαρκώνει την Cecily Neville, δούκισσα της Υόρκης. Φυσικά να μη ξεχάσω να σου πω πως η μία εκ των σκηνοθετών της σειράς έχει ελληνική καταγωγή και ονομάζεται Alex Kalymnios.

 

Tutankhamun 2016

Εικόνα από https://www.express.co.uk/life-style/life/720264/Sam-Neill-Max-Irons-ITV-series-Tutankhamun

Η υπόθεση της σειράς «Tutankahmun» είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία της ανασκαφής του τάφου του Τουταγχαμών το 1922 από τον Βρετανό αρχαιολόγο και αιγυπτιολόγο Howard Carter (Max Irons) με την οικονομική υποστήριξη του George Herbert, 5ου κόμη του Κάρναρβον (Sam Neill). Σημαντικό πρόσωπο στην εξέλιξη της ιστορίας παίζει και η κόρη του κόμη, Evelyn (Amy Wren). Η σειρά αποτελείται από 4 μόλις επεισόδια και επικεντρώνεται σε όλη τη διαδικασία αναζήτησης του τάφου έως την ανακάλυψή του αλλά και στα εμπόδια που συνάντησε ο Carter για να βγάλει εις πέρας το έργο του. Η αλήθεια είναι πως παρόλο που είναι μία πολύ ωραία σειρά με ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα και πολύ καλές ερμηνείες κάποιες φορές θα αναρωτηθείς «Τόσα χρόνια πέρασαν, ο πρωταγωνιστής γιατί δεν γερνάει;» και θα ψάχνεις να εντοπίσεις κάποια ρυτίδα – αποτέλεσμα θα σκεφτείς του ιδιαίτερα διακριτικού μακιγιάζ ; – αλλά μάταια, ο ήρωας αν και 45+ συνεχίζει να μοιάζει με 30αρης ακόμη και στο τέλος της ιστορίας.

 

Close to the Enemy 2016

Εικόνα από http://www.denofgeek.com/uk/tv/close-to-the-enemy/45551/close-to-the-enemy-episode-3-review

Το «Close to the Enemy» είναι μία δραματική σειρά εποχής του BBC TWO, την οποία οφείλω να ομολογήσω δεν τη παρακολούθησα με ελληνικούς υπότιτλους και ίσως να έχω ορισμένα μικρά κενά σχετικά με την υπόθεση της. Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γερμανός μηχανικός με εξειδίκευση στα αεριωθούμενα αεροπλάνα Dieter Koehle (August Diehl) κρατείται μαζί με τη κόρη του Lotte, χωρίς τη θέληση τους από τον αξιωματικό Callum Ferguson (Jim Sturgess) με σκοπό να εργαστεί προς όφελος της Βρετανικής κυβέρνησης. Όλοι τους διαμένουν σε ένα παρακμιακό ξενοδοχείο του Λονδίνου και καθημερινά εισβάλει στις ζωές τους η Kathy Griffiths (Phoebe Fox), από την υπηρεσία εγκλημάτων πολέμου, η οποία υποψιάζεται πως κάτι σκοτεινό υπάρχει στο παρελθόν του Γερμανού μηχανικού. Επίσης, στην ιστορία εμφανίζονται πολλά ακόμη πρόσωπα τα οποία παίζουν καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης ο καθένας με το τρόπο του, όπως για παράδειγμα ο αδερφός του Callum ο Victor (Freddie Highmore). Πρόκειται για μία πολλή ωραία σειρά που σε βάζει αμέσως στο κόσμο της εποχής που αποτυπώνει με ιδιαίτερα δυνατό σημείο τις μουσικές σκηνές με την Αngela Bassett στο ρόλο της πιανίστα του ξενοδοχείου Εva. Χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης σειράς είναι η συχνή εμφάνιση στους διαλόγους φαγητών και γλυκών όπως toffee apples, παγωτά ή μαγειρευτά λάχανα. Τη σκηνοθεσία και το σενάριο της σειράς η οποία αποτελείται από 7 επεισόδια υπογράφει ο Stephen Poliakoff .


MissBow

 

 

The official HTML5 Icon

Comments

comments