Beatles και επικίνδυνες καραμέλες

O 21ος αιώνας σε σχέση με τους προκάτοχούς του έχει κάνει άλματα στην εξέλιξη της τεχνολογίας χαρίζοντας μας τόσα πολλά ώστε να πούμε ότι έχει κάνει τις ζωές μας καλύτερες. Φτάνει να σκεφτούμε τη καθημερινότητα των ανθρώπων 50 χρόνια πριν και θα πειστούμε πως είναι καταπληκτικό και μόνο το γεγονός πως πατώντας ένα κουμπί σε μία τόση δα λεπτή συσκευή όπως είναι το smartphone μπορούμε να μάθουμε από το τι καιρό θα κάνει μεθαύριο μέχρι που θα μπορούσαμε να βρούμε το καλύτερο red velvet cake στη Νικαράγουα.

Θα συμφωνήσω πως η ζωή μας έχει αποκτήσει κάποιες τεράστιες ευκολίες και απολαύσεις σε σχέση με τις ζωές των ανθρώπων του προηγούμενου αιώνα αλλά θέλοντας να κάνω το συνήγορο του διαβόλου αναρωτιέμαι γιατί όταν ανοίγουμε το ραδιόφωνο (έστω youtube ή spotify) δεν διαπιστώνουν και τα αυτιά μας τη super ραγδαία επαναστατική εξέλιξη του αιώνα μας. Γιατί εγώ μπορεί να είμαι ικανή μέσω διαδικτύου να μάθω ανα πάσα ώρα και στιγμή οτιδήποτε θελήσω όμως ξέρω πως όταν η γιαγιά μου ήταν στην ηλικία μου η μουσική βιομηχανία παρήγαγε αριστουργήματα με συγκροτήματα αλλά και σόλο μουσικούς, σύμβολα της ροκ, όπως είναι οι The Beatles/ Animals/ Doors /Rolling Stones και αμέτρητοι άλλοι να βρίσκονται στο απόγειο της καριέρας τους. Φυσικά, θα εντόπισες και εσύ την ειρωνεία στο γεγονός πως νοσταλγώ την εποχή της γιαγιάς μου στο πικ των κλασσικών ροκ συγκροτημάτων ενώ η γιαγια και σχεδόν κανενός η γιαγιά δεν άκουγε αυτή τη μουσική τότε αλλά…νέοι! τι να πεις…δεν ξέρουν να εκτιμούν! Δώσ’ τους μπουζούκι και πάρε τους τη ψυχή.

Ως ένδειξη διαμαρτυρίας ,λοιπόν, για τη σύγχρονη και σχεδόν ανύπαρκτη μουσική έμπνευση αλλά και για την απουσία μας από τις συναυλίες των ’60s σου παραθέτω μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες που έχω διαβάσει κατά καιρούς για ένα από τα πιο λατρεμένα ροκ συγκροτήματα του 20ου αιώνα, τους Beatles.


Beatles και επικίνδυνες καραμέλες

Το 1963  ο George Harrison, κιθαρίστας και τραγουδιστής του βρετανικού συγκροτήματος, αποκάλυψε σε τηλεοπτική του συνέντευξη πως αγαπάει τα Jelly Babies, μικρά και απαλά ζελεδάκια αγγλικής προέλευσης, συγκινώντας με τη δήλωσή του πολλούς από τους πιο θερμούς τους fans. Μετά απ’ αυτό, θαυμαστές έσπευσαν να στείλουν στους Beatles ολόκληρα κουτιά με Jelly Babies θέλοντας να ευχαριστήσουν τους αγαπημένους τους μουσικούς. Η απόδειξη της αγάπης τους δεν περιορίστηκε απλά στην αποστολή των ζαχαρωτών αφού ύστερα, σε συναυλία του συγκροτήματος, το φανατικό κοινό πετούσε χούφτες από ζελεδάκια στη σκηνή δημιουργώντας σύγχιση στους Beatles και δυσκολεύοντας τους στο να ολοκληρωσουν το πρόγραμμα. To αποτέλεσμα ήταν ο ίδιος ο George Harrison να στείλει επιστολή σε μία 15χρονη θαυμάστρια ονόματι Lynn Smith εξηγώντας της πως o ίδιος και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας βρήκαν επικίνδυνη τη συγκεκριμένη κίνηση παρά αστεία ενώ ένα jelly baby τον «πέτυχε» στο μάτι.

Φυσικά, η υπόθεση δεν έλαβε τέλος αμέσως, με το περιστατικό να φτάνει ως την Αμερική. Το αμερικάνικο κοινό θέλησε κι εκείνο με τη σειρά του να μοιραστεί ζαχαρωτά με τα σκαθάρια προβαίνοντας στην ίδια ενέργεια. Παίρνοντας παράδειγμα από τους  Άγγλους, σε περιοδεία των Beatles  το 1964 στην Αμερική, οι θαυμαστές πετούσαν ζελεδάκια στο συγκρότημα κατά τη διάρκεια των live όμως με μία μικρή αλλά σημαντική διαφορά. Μιας και δεν τους βρίσκονταν τα βρετανικά Jelly Babies αρκέστηκαν σε παρόμοιο αμερικάνικο προϊόν, στα Jelly Beans, θεωρώντας πως θα ευχαριστήσουν το συγκρότημα εξίσου. Τα Jelly Beans, όπως οι περισσότεροι γνωρίζουν, είναι μεν χρωματιστές μικρές καραμελίτσες, σκληρές δε αντίθετα με τις αγγλικές και ακόμη πιο επικίνδυνες όταν εκτοξεύονται από μακριά.  Το αποτέλεσμα ήταν η συναυλία στο  Cow Palace του Σαν Φρανσίσκο τον Αύγουστο του ’64 να σταματήσει δύο φορές με τα μέλη του συγκροτήματος να προστατεύονται από το «γλυκό» χαλάζι έχοντας ως ασπίδες τις κιθάρες τους και οι fans να προκαλέσουν τη μεγάλη δυσαρέσκεια των Beatles καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στην Αμερική.

Ο Harrison περιγράφοντας αργότερα την εμπειρία του σε ρεπόρτερ υποστήριξε πως το γεγονός πως η σκηνή βρισκόταν στο κέντρο της αρένας έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα αφού Jelly Beans κατευθύνονταν απειλητικά κατά πάνω τους  απ’ όλες τις πλευρές. Έμοιαζε, είχε πει, σαν να τους χτυπούσε ένα κύμα από μικρές σφαίρες προερχόμενο από τον ουρανό. «Εάν Jelly Beans εκτοξεύονται με ταχύτητα περίπου 50 μίλια την ώρα και σε χτυπήσουν στο μάτι, έχεις τελειώσει. Τυφλωνεσαι, σωστά;» είχε δηλώσει.

Η αλήθεια είναι ,βέβαια, πως αν επέλεγαν να εκτοξεύσουν κάτι πιο fluffy όπως είναι τα marshmallows θα αποτρέπονταν τουλάχιστον οι τραυματισμοί!

Miss Bow


εικόνες: https://www.rollingstone.com/music/music-lists/100-greatest-beatles-songs-154008/yes-it-is-159829/ , http://www.ninjajournalist.com/entertainment/the-beatles/

 

 

The official HTML5 Icon

Comments

comments